19/11/19

Vladimir İlyiç Lenin – Eugéne Pottier

Eugéne Pottier Enternasyonal

Ünlü işçi şarkısı Enternasyonal’in (Açlıktan kıvranan sen! Uykundan uyan) yazarı olan Fransız İşçi ve Şair Eugéne Pottier’nin ölümünden geçen yılın Kasımında (1912) yirmi beş yıl geçti.

Bu şarkı tüm Avrupa Dillerine çevrildi. Proleter bilince sahip herhangi bir ülkeden işçi -kader onu nereye savurursa savursun- kendini dilinin konuşulmadığı, dostunun olmadığı, vatanından uzak ne kadar yabancı hissederse hissetsin, Enternasyonal’in tanıdık nakaratlarıyla kendisine yoldaşlar ve arkadaşlar bulabilir.

Tüm ülkelerdeki işçiler yüce proleter savaşçı şiirine sahip çıktı ve onu dünya çapında işçi sınıfının marşı haline getirdi.

Bu yüzden her ülkelerden işçi sınıfı şimdi Eugéne Pottier’nin anısını onurlandırıyor. Karısı ve kızı hala hayatta ve sefalet içinde bir yaşam sürüyorlar. Hayatını Enternasyonal’in yazarı olarak yaşadı. Dört Ekim 1816’da Paris’te doğdu. On dört yaşındayken “Çok Yaşa Hürriyet” adlı ilk eserini besteledi. 1848’de işçilerin burjuvaziye karşı büyük savaşında barikatlarda savaştı.

Pottier fakir bir ailede doğdu ve tüm hayatını, geçimini bir fabrikada paketçi ve sonradan fabrikada modelleri kopyalamakla kazanan fakir bir adam olarak geçirdi.

1840’tan itibaren Fransa’daki tüm büyük olayların gerisinde duranlarda bilinç uyandıran, işçilere birlik olma, burjuvaziyi ve özelde Fransa burjuvazisine tepki gösterilmesini aşılayan militan şarkılarla karşıladı.

Büyük Paris Komünü (1871) günlerinde 3600 delegeden 3352 oy alarak tüm etkinliklerine katıldığı tarihteki ilk işçi iktidarı olan Komünde üye olarak yer aldı.

Komün iktidarının düşüşü Pottier’yi önce İngiltere’ye sonra ise Amerika’ya iltica etmeye zorladı. Ünlü marşı Enternasyonal’i Kanlı Mayıs Yenilgisinin akabinde Haziran, 1871’de kaleme aldı.

Komün yenildi fakat Pottier’nin Enternasyonal’i ve içerdiği fikirler tüm dünyaya yayıldı ve o fikirler şimdi hiç olmadığı kadar güçlüler.

1876’da sürgündeyken “Amerika İşçi Sınıfından Fransa İşçi Sınıfına” adlı şiirini kaleme aldı. Bu eserinde işçilerin kapitalist boyunduruk altında çektikleri sefaleti, bel büken çilelerini, sömürülmelerini ve sahip oldukları zafer yolunda sarsılmaz inançlarını anlatıyor.

Komünden dokuz sene sonra Pottier Fransa’ya dönüp İşçi Partisi’ne katıldı. Şiirlerinin ilk serisi 1884’de yayımlandı. “Devrimci Şarkılar” adıyla yayımlanan ikinci serisi ise 1887’de yayımlandı.

Bazı işçi şarkıları ölümünden sonra yayımlandı.

8 Kasım 1887’de Paris işçileri Eugéne Pottier’nin naaşını diğer idam edilen komün üyelerinin bulunduğu Pere Lachaise mezarlığına taşıdı. Polis kalabalığa salladıkları kızıl bayrağı ele geçirmek için vahşice saldırdı. Cenazede muazzam bir kalabalık vardı. Hep bir ağızdan “Çok Yaşa Pottier!” diye slogan attı.

Pottier sefalet içinde öldü fakat arkasında bir adamın yapıtlarından daha büyük bir anı bıraktı. Şarkılarıyla en büyük propagandacılardan biri oldu. İlk şarkısını bestelerken Sosyalist işçilerin sayısı en fazla birkaç on kişiden ibaretken, Bugün Eugéne Pottier’nin tarihi marşı onlarca milyon işçi tarafından bilinmektedir.

Pravda No. 2, 3 Ocak 1913

Orijinal Başlık: Eugéne Pottier, The 25th Anniversary of Death

Kaynakça

Lenin, V. I. (1977). Collected Works (1900-1923) (3. b., Cilt XXXVI). (Y. Sdobnikov, Dü., & A. Rothsein, Çev.) Moscow: Progress Publishers. Sayfa 223-224

Çeviri: Kübra Korkmaz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir